هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و دلدادگی به معشوق سخن میگوید و از قوم میخواهد که او را رنج ندهند و معشوق را به او بازگردانند. او از زیارت و بوسههای معشوق یاد میکند و از دین مغان و مسلمانی سخن میگوید، در نهایت خود را مغ بیدولت و بیدین معرفی میکند و از دیگران میخواهد که برای او اشک بریزند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عرفانی و دینی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند بیدینی و دین مغان نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آگاهی فرهنگی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
غزل ۳۶۶ - ای قوم مرا رنجه مدارید علیالله
ای قوم مرا رنجه مدارید علیالله
معشوق مرا پیش من آرید علیالله ۱
گز هیچ زیاری نهمی بر لب او بوس
یک بوسه به من صد بشمارید علیالله ۲
ور هیچ به دست آرید از صورت معشوق
بر قبلهٔ زهاد نگارید علیالله ۳
آن خم که بر او مهر مغانست نهاده
الا به من مغ مسپارید علیالله ۴
از دین مسلمانی چون نام شمار است
از دین مغان شرم مدارید علیالله ۵
گشتست سنایی مغ بیدولت و بیدین
از دیدهٔ خود خون بمبارید علیالله ۶
معشوق مرا پیش من آرید علیالله ۱
گز هیچ زیاری نهمی بر لب او بوس
یک بوسه به من صد بشمارید علیالله ۲
ور هیچ به دست آرید از صورت معشوق
بر قبلهٔ زهاد نگارید علیالله ۳
آن خم که بر او مهر مغانست نهاده
الا به من مغ مسپارید علیالله ۴
از دین مسلمانی چون نام شمار است
از دین مغان شرم مدارید علیالله ۵
گشتست سنایی مغ بیدولت و بیدین
از دیدهٔ خود خون بمبارید علیالله ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۶۵ - خه خه ای جان علیک عینالله
گوهر بعدی:غزل ۳۶۷ - ای ز آب زندگانی آتشی افروخته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
