هوش مصنوعی: این متن به زیبایی‌های معشوق و تأثیر آن بر دل عاشق اشاره دارد، با استفاده از استعاره‌هایی مانند زلف (سنبل) و رخسار (شاخ گل).
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که درک آن ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد.

شماره ۱۶۴ - فکر زلفت، دود دل را دسته سنبل کند

فکر زلفت، دود دل را دسته سنبل کند
حرف رخسارت، نفس را رشک شاخ گل کند ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۳ - بی تمیزیهای عالم بین که پیش لعل او
گوهر بعدی:شماره ۱۶۵ - همنشینانی که از حق نمک دم میزنند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.