هوش مصنوعی: شاعر از درد پنهانی و ضعف جسمانی خود می‌گوید و خود را مانند گلی می‌داند که جز جیب و دامانی از آن باقی نمانده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۲۶۴ - ز بس کاهید جسم زار من از درد پنهانی

ز بس کاهید جسم زار من از درد پنهانی
چو گل بر خرده جان نیست غیر از جیب و دامانی! ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶۳ - چو خشتی کز بنا افتد، زهر افتادن دندان
گوهر بعدی:شماره ۲۶۵ - در دیده غبارم ز چه ره یافته، دانی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.