شماره ۲ - گر بسنجند به حشر اجر شب هجران را

گر بسنجند به حشر اجر شب هجران را
غالب آن است که شاهین شکند میزان را ۱

شد زبون زنخت قامت چوگانی من
گوی بنگر که همی زخمه زند چوگان را ۲

کفر زلفت اگر این است برآنک که به عنف
صادر جزیه به گردن فکند ایمان را ۳

گر به یعقوب رسد نکهت پیراهن تو
به صبا باز دهد بوی مه کنعان را ۴

شاه ترکان خجل آید ز صف آرائی خویش
گر به پیرامن چشمت نگرد مژگان را ۵

دل اگر سرکشد از خط تو بسپار به زلف
چاره زنجیر بود بنده ی نافرمان را ۶

بو که از کوتهی رشته رسد دست به دست
گاه می بندم و گه می گسلم پیمان را ۷

مه نکاهیده به خورشید نگردد نزدیک
شاید اربه ز فزونی شمرم نقصان را ۸

عیب یغما مکن ار دمدمه ی شیخ شنید
ناگزیر است بشر وسوسه ی شیطان را ۹