شماره ۲۰ - مآشوب صبا طره جانانه ما را

مآشوب صبا طره جانانه ما را
زنجیر مجنبان دل دیوانه ما را ۱

اورنگ زمین داغ نگین بی کلهی تاج
جم رشک برد حشمت شاهانه ما را ۲

دل شد پی زاهد بچه آه که تقدیر
بگشود به مسجد در میخانه ما را ۳

پیش از اثر دیر و حرم زلف تو افکند
برگردن بت سبحه صد دانه ما را ۴

بی نام و نشانیم به حدی که در این شهر
غم حلقه نکوبد در کاشانه ما را ۵

پیمان شکند آب بقا را به درستی
گر خضر ببوسد لب پیمانه ما را ۶

چرخم نه همین از وطن آواره پسندید
نگذاشت به ما کنج غریبانه ما را ۷

خواب آورد افسانه و بازش نبرد خواب
چشم تو اگر بشنوی افسانه ما را ۸

یغما منم آن سوخته اختر که چراغی
از ننگ نسوزد پر پروانه ما را ۹