شماره ۵۱ - در دهانش نه ره بوسه نه جای سخن است

در دهانش نه ره بوسه نه جای سخن است
سخن از بوسه در او لقمه بیش از دهن است ۱

بوئی از نکهت آن طره به عشاق فرست
گر چه صد قافله یعقوب و یکی پیرهن است ۲

گر نه زلفت دو هوا آمد و یک بام چرا
موی بر تارک و در گردن دلها رسن است ۳

دولت حسن تو تا خلعت عباسی دوخت
روم تا هند در اندیشه طشت و کفن است ۴

آنکه باریک تر از مو چه کند حکم طناب
طره کافر او گردن اسلام من است ۵

سر و بالای تو نخلی است که کمتر ثمرش
سنبل زلف و گل عارض و سیب ذقن است ۶

کافرم گر نه خطا هر کش از آن جبهه و خال
چشم بر بیضه اسلام و سواد ختن است ۷

من به سر پنجه گرگان و توئی یوسف مصر
تو خلیلی و مرا بر سر آتش وطن است ۸

کافر آن کز حرم لعل قبا چهر تو روی
در حریمی که حریر سیهش پیرهن است ۹

کرد یغما اگرت طره دلالت سوی چهر
روی بر تاب که آن راهنما راهزن است ۱۰