شماره ۹۷ - شد دلم شیفته زلف گره گیر دگر

شد دلم شیفته زلف گره گیر دگر
باز دیوانه در افتاد به زنجیر دگر ۱

بر جراحت چه نهی مرهمم آن به که کنی
زخم شمشیر مرا چاره به شمشیر دگر ۲

خوار شد صید دلم پیش تو خوش آنکه نبود
هر سر موی تو در گردن نخجیر دگر ۳

ساعد آلوده به خون دگران داری و نیست
جز هلاک خودم از دست تو تدبیر دگر ۴

عیش ما با لب و دندان بتان شهد و فقیه
زهرها خورده به یاد عسل و شیر دگر ۵

گفته بود آنچه به من پیر مغان گفت مرا
واعظ شهر همان، لیک به تقریر دگر ۶

خواهی ار زر کنی این قلب مس اندوده مجوی
به جز از خاک در میکده اکسیر دگر ۷

دفتر عشق ز یک نکته فزون نیست ولی
هر کسی شرحی از او گفته به تفسیر دگر ۸

کار یغما نشد از پیر خرد راست کجاست
خضر راهی که شتابم ز پی پیر دگر ۹