هوش مصنوعی: این متن شعری است که با استفاده از تصاویر و استعاره‌های غنی، به موضوعاتی مانند ظلم، مظلومیت، عشق، و تقابل دین و گناه می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند خون کشتگان، آه مظلومان، و تقابل می و زاهد برای بیان مفاهیم عمیق اجتماعی و عرفانی استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عمیق و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ خوانشی دارد. همچنین، برخی مضامین مانند ظلم و مظلومیت ممکن است برای خوانندگان جوان سنگین باشد.

شماره ۱۰۴ - نه آن دیبای گلناری است بر سرو خرامانش

نه آن دیبای گلناری است بر سرو خرامانش
که دست خون ناحق کشتگان بگرفته دامانش ۱

سپاه خط مگر بر کشور حسنش شبیخون زد
که بر گیسو شکست افتاد و بر گردید مژگانش ۲

سراپا خاکیان مستند یا مخمور پنداری
بنای آدم از لای ته خم بود بنیانش ۳

میارا بر به مشکین طره ترسم ظالمی گوید
که بگرفته است دود آه مظلومان گریبانش ۴

وجودم هندوی خال غلامی شد که می روید
به جای سبزه خط یوسف از چاه زنخدانش ۵

نه زاهد بهر پاس دین ننوشد می از آن ترسد
که گردد آشکارا وقت مستی کفر پنهانش ۶

ز می تائب شد اما پاس عهد توبه کی دارد
لب یغما که با پیمانه عمری بود پیمانش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۳ - بسته شد راه تفرج باغ را از پیش و پس
گوهر بعدی:شماره ۱۰۵ - زلف تو نشسته تا سر دوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.