هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، به توصیف معشوق و تأثیر عمیق او بر شاعر می‌پردازد. شاعر از خال معشوق، لب‌های روح‌بخش او، و تأثیرات شگفت‌انگیزش بر جهان سخن می‌گوید. همچنین، به ناپایداری دنیا و عمر اشاره می‌کند و از می و مطرب به عنوان نمادهای شادی و گذران زندگی یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اشارات عرفانی نیاز به درک و تجربه بیشتری دارند که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.

شماره ۱۱۶ - از لعل تو آنکه ساخت خاتم

از لعل تو آنکه ساخت خاتم
بر هیچ نگاشت اسم اعظم ۱

می‌کرد دلم خراب و می‌گفت
از کشور ما خرابه‌ای کم ۲

از دیده بپرس قصه دل
ازجام شنو حکایت جم ۳

در دور لبت به روح بخشی
بازیچه بود مسیح مریم ۴

ای گندم خال دوده فامت
آتش زن دودمان آدم ۵

شمشیر تو سد آهنین ساخت
جاوید میان زخم و مرهم ۶

در سجده کعبه جمالت
مژگان شده راست و ابروان خم ۷

تا زلف و لب تو شد پدیدار
کم شد شب قدر و اسم اعظم ۸

چون هست اساس دهر بر باد
چون نیست بنای عمر محکم ۹

یغما من وساغر پیاپی
مطرب تو و نغمه دمادم ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۵ - چه بارهاست به دوش از سبوی باده فروشم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷ - آنکه یک عقده زکارش نکند باز منم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.