شماره ۱۲۶ - ای خم ابروی کجت قبله راستین من

ای خم ابروی کجت قبله راستین من
کفر و جنون زلف تو فتنه عقل و دین من ۱

تا تو کمر به کین من بستی و من به مهر تو
با همه کس به ذره مهر نماند و کین من ۲

می نرهد ز سوختن پخته و خام و خشک و تر
از دل اگر به لب رسد ناله آتشین من ۳

هستی خویش و دیگران پاک فکند بر کران
تا به رخت فراز شد چشم خدای بین من ۴

باز نیایدم فرو فرق به تاج خسروی
خاک درت به بندگی ساید اگر جبین من ۵

پای اگرم نهی به سر نوبت مرگ جاودان
رشک برد حیات گل بر دم واپسین من ۶

دامن چرخ بسپرد سیل سرشک اگر شود
دور به نیم چشمزد از مژه آستین من ۷

بر در من جبین نهد خاتم جم به چاکری
دولت اگر رقم کند نام تو بر نگین من ۸

یار کدام و غیر که باد بود به گوش تو
ویله زینهار او ناله آفرین من ۹

گرنه ز چین زلف تو نافه گشا کجا شود
غالیه بیز و مشک سا خامه عنبرین من ۱۰

یغما تا نبات خط خاست ز تنگ شکرش
تا سه زهر جان شکر ریخت در انگبین من ۱۱