شماره ۱۲۷ - منت ایزد را که بر شرع نبی اقرار من

منت ایزد را که بر شرع نبی اقرار من
این گواهی بس که زاهد می‌کند انکار من ۱

در خراباتش به جامی بارها کردم گرو
تا نپنداری سعادت نیست در دستار من ۲

میکده کردم بنا کو بانی بیت الحرام
تا بپرسم بهتر آثار تو یا آثار من ۳

گر سرای شیخ شاهد باز خوانندم چه عیب
هیچکس زیشان نداند خوبتر اسرار من ۴

گفتم آه از آفتاب گرم محشر پیر دیر
گفت مانا غافلی از سایه دیوار من ۵

تا شدم در رسته شیرین لبت شکر فروش
کاروان مصر در تنگ است از بازار من ۶

مفتی ارسگ خواندم رنجش خلاف مردمی است
من که باشم کز خطاب مفتی آید عار من ۷

بر لب غیر آنکه دارد چشم گاه داوری
کی کند وقت تظلم گوش بر گفتار من ۸

خوابش از مژگان مبر ای ناله بو بیند به خواب
چشم شوخش ماجرای دیده بیدار من ۹

رشته تسبیح عمر زاهد ار یغما گسیخت
نیست جای غم فدای تاری از زنار من ۱۰