شماره ۱۴۹ - شد فاش در آفاقم آوازه شیدائی

شد فاش در آفاقم آوازه شیدائی
معروف جهان گشتم از دولت رسوائی ۱

خیز ای دل دیوانه کز بهر تو می گردند
ویرانه به ویرانه طفلان تماشائی ۲

وقت است که خون گردد بیم است که خون گریم
دل از ستم تنها من از غم تنهائی ۳

تا چند به دورانت می خواهم و خون نوشم
آب طربت خون باد ای ساغر مینائی ۴

فرمود طبیب امروز تجویز به گل قندم
فحش از چه نمی گوئی لب از چه نمی خائی ۵

گفتی که شوم سرمست، گیرم بدو بوست دست
از بهر چه خواهی بست، عهدی که نمی پائی ۶

یار من و یار تو آن غایب و این حاضر
یغما من و خاموشی، بلبل تو و گویائی ۷