هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید و بیان میکند که هیچ مرهمی برای زخمهای دلش وجود ندارد. او همچنین اشاره میکند که حتی زیباییهای طبیعت مانند بهار نیز نمیتواند آرامش را به او بازگرداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و پیچیده است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است برای آنها نامناسب باشد.
شماره ۱۹ - دل ز زخم توام اندیشه مرهم نکند
دل ز زخم توام اندیشه مرهم نکند
سایه تیغ تواش از سر دل کم نکند ۱
غره شهر ربیعی ندمید آنکه به من
آسمانش دهم ماه محرم نکند ۲
سایه تیغ تواش از سر دل کم نکند ۱
غره شهر ربیعی ندمید آنکه به من
آسمانش دهم ماه محرم نکند ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
۱۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸ - تا بو مگر به سنگدلی مهربان کنند
گوهر بعدی:شماره ۲۰ - گو ببین بر لب وی ساغر می هر که ندید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
