بخش ۱۰ - خطاب زمین بوس به سید قنبر

الا ای صبا پیک هر نامراد
زیغما بدان گرد رستم نژاد ۱

گذر کن ولی بر طریق ادب
سخن گو ولی پاس دار از دو لب ۲

که ای از تو سادات را افتخار
به عهد تو اکراد را اعتبار ۳

تو پیغمبر و نطق تنزیل تو
تنت روضه عمامه قندیل تو ۴

کمال از وجود تو شیرازه یافت
جلال از تو آوازه تازه یافت ۵

به دوران تو سام را نام نیست
تهمتن توئی رستم و سام کیست ۶

قوی پشت غارت به نیروی تو
فلک خسته زور بازوی تو ۷

مجزا ز تو دفتر باستان
ز وصف تو شهنامه یک داستان ۸

چرا گفته ای رستمم گفته ای
از این گفته مانا که آشفته ای ۹

به اندیشه در سخن سفته ام
تو دانی به برهان سخن گفته ام ۱۰