بخش ۱۲ - برهان دوم

اگر رفت رستم به هاماوران
به نیروی رخش و به گرز گران ۱

بر افراخت مردانه یال نبرد
در آن مرز رزمی دلیرانه کرد ۲

تو از یاری تیزتک مادیان
به خاک دماوند دادی عنان ۳

نه درع و نه شمشیر و نه گرز و خود
به دست اندرت جز عنانی نبود ۴

به تنها در آن عرصه دل نواز
همی تاختی بر نشیب و فراز ۵

به هر جا که نقش سم خیل بود
سبک رو بدان جانبت میل بود ۶

چنان تاختی مفلسان را ز کین
که بدمست را شیخ خلوت نشین ۷

نماندی در آن مرتع دلپسند
تنی باقی از گاو و از گوسفند ۸

نه برف است آن ای تهمتن شکوه
که بهمن ز بیم تو بگزیده کوه ۹

ولی از جفای تو خرسند نیست
کجا کز تو همچون دماوند نیست ۱۰

گذشت از نطاق فلک تاج تو
جهانگیر شد صیت تاراج تو ۱۱

زند خنده بر مهر و مه اخترت
جگرها به خون رنگ از خنجرت ۱۲

به گیتی ندیدم بلائی چنین
ز گردون نیامد قضائی چنین ۱۳

مگو پور دستانم اندر نبرد
نپاید تو آن کن که دستان نکرد ۱۴