خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات شاعر درباره آزادی، اسارت، و هستی است. شاعر از آزادی خود در برابر تغییرات دنیا سخن می‌گوید و از دردها و رنج‌های زندگی می‌نالد. او به گذشته‌ای آزاد اشاره می‌کند و از اسارت کنونی خود شکایت دارد. همچنین، شاعر به مفاهیمی مانند دادگری، مردم، و هستی می‌پردازد.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی از اشارات ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد.

چرخ ... چه ویران چه کند آبادم
من ز ویرانی و آبادی او آزادم

وه چه...شبان زان لب و دندان تا روز
به سها بر شد و پروین همه شب فریادم

آهم از آن دل... بدل شد به سرشک
آب گشت آتش از اندیشه این پولادم

من همان روز فرو شستم از آزادی دست
که بدین دسته... اسیر افتادم

چندم این هستی...دهد باده بیاد
بده آن باده که هستی ببرد از یادم

هفت بودم که ازین حلقه ...گهر
بودم آزاد و هم اکنون که بر از هفتادم

من از این مردم...نیم در به نهاد
نکته ای هست که بر صورت اینان زادم

گر بدین گام و کمر چهره گر نطق و شبق
به ورق بر نکشیدی رقم ایجادم

وصف ارواح مکرم به چه سان می گفتم
زن هفتاد و دو ملت ز کجا می گادم

داوری هاست بدین مردم... مرا
داد داد ار ندهد خسرو غایب دادم

آنکه از چاکریش بر همگان سردارم
و آنکه با بندگیش از دو جهان آزادم

«یغمای جندقی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir