شماره ۴۱ - زاین پس به دامن از غم دل لخت خون کنم

زاین پس به دامن از غم دل لخت خون کنم
باشد بدین وسیله غم از دل برون کنم ۱

از بس رمیده خاطره از ذوق بی حضور
ساقی گرم پیاله دهد سرنگون کنم ۲

خواهم هزار چشم و بهر چشم چشمه ها
تا گریه بر مصیبت خود گونه گون کنم ۳

از حالت برون من آگاه کس نشد
کو محرمی که شکوه ز درد درون کنم ۴

یغما چه می خوری غم دوران به دور جام
می خور که خاک بر سر دنیای دون کنم ۵