هوش مصنوعی: متن بیانگر غم و اندوه عمیق شاعر از ویرانی و شکست در زندگی است که با تصاویر شاعرانه‌ای مانند سیل اشک، دریای طوفانی، و تشبیه قامت‌ها به چوگان و سرها به گوی میدان، این احساسات را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 16+ متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۵۶ - گرفت از سیل اشکم خانه تن ساز ویرانی

گرفت از سیل اشکم خانه تن ساز ویرانی
مرا کشتی شکست آخر در این دریای طوفانی ۱

چه قامت ها که چوگان شد، چه سرها گوی میدان شد
عفاک الله از آن گوی زنخ و آن زلف چوگانی ۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۵ - زیر رخشان گردن سیمین کشیده
گوهر بعدی:شماره ۵۷ - بر پرند ساده مشک سوده خرمن کرده‌ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.