شمارهٔ ۲۸ - آیینه آفتاب

ای دل گمشده باز آی که آمد به شهود
آنچه مقصود تو از دایره هستی بود ۱

ای دل از پرده برون آی، که از پرده غیب
شاهد بزم ازل آمده، در ملک وجود ۲

مرکز دایره ملک وجود، آن که بود
موجد نیر برج فلک عالم جود ۳

ناظم نظم جهان احمد مرسل که فلک
از ازل آمده بر کاخ جلالش به سجود ۴

آفتاب رخ تو جلوه گر از خود بیند
هر که او، رنگ ظلم ز آینه دیده زدود ۵

بحر امکان هم از آن موج زن آمد ز نخست
کآمد از ابر عطای تو یکی قطره فرود ۶