شمارهٔ ۵۸ - در کوی عشق

تا عشق را قدم بسر کو نهاده ایم
از کوی عافیت قدم آن سو نهاده ایم ۱

آرام و تاب در پر عنقا سپرده ایم
صبر و سکون به سایه آهو نهاده ایم ۲

پا بست زلف سلسله مویی شدیم ما
و اینک به پای سلسله زآن مو نهاده ایم ۳

گامی نرفته ایم نکو در تمام عمر
این گام اول است که نیکو نهاده ایم ۴

بر یاد دوست، شب همه شب تا سحر گهان
شیدا صفت بنای هیاهو نهاده ایم ۵

هر شب در آرزوی دو مرجان لعل او
بر کهربا، دو رشته لؤلؤ نهاده ایم ۶

با نقد مهر دوست که چون زر خالص است
ما سنگ ناقصی به ترازو نهاده ایم ۷

ما بلبلان نغمه سرا مهر خاموشی
بر لب از آن دو لعل سخنگو نهاده ایم ۸

بگذر شبی به کلبه عشاق و از غمش
سرها ببین که بر سر زانو نهاده ایم ۹

با داغ او خوشیم که آخر به یادگار
نقشی به دل از آن رخ دلجو نهاده ایم ۱۰