هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و پرستشآمیز، بیانگر عشق و دلدادگی شاعر به معشوق است. شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن میگوید و خود را اسیر محبت او میداند. همچنین، نگرانی از آسیب دیدن معشوق و ابراز وفاداری بیقید و شرط از دیگر مضامین این شعر است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی و ادبی برای درک کامل دارند.
شماره ۴۲ - شکر شده عالمی ز قندت
شکر شده عالمی ز قندت
من بنده لعل نوشخندت ۱
تنها نه دلم به زلف آویخت،
هر جا که دلی، اسیر بندت ۲
رخساره به آفتاب منمای
ترسم که از آن رسد گزندت ۳
دیگر چه زنی به تیغ تیزش
صیدی که فتاده در کمندت؟ ۴
می خندی و خاطر دلم ریش،
ای من به فدای نوشخندت ۵
افسر، چو نی از شرار حرمان،
آن ماه بسوخت بند بندت ۶
من بنده لعل نوشخندت ۱
تنها نه دلم به زلف آویخت،
هر جا که دلی، اسیر بندت ۲
رخساره به آفتاب منمای
ترسم که از آن رسد گزندت ۳
دیگر چه زنی به تیغ تیزش
صیدی که فتاده در کمندت؟ ۴
می خندی و خاطر دلم ریش،
ای من به فدای نوشخندت ۵
افسر، چو نی از شرار حرمان،
آن ماه بسوخت بند بندت ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۱۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱ - عید است و مرا در طلب باده شتاب است
گوهر بعدی:شماره ۴۳ - ای چرخ زمین آستانت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
