شماره ۵۱ - ما را هوای باده یاقوت‌فام توست

ما را هوای باده یاقوت‌فام توست
ساقی ببخش بوسه، که آن می به جام توست ۱

ما همچو سکه زر خالص گداختیم
دریاب ای که سکه خوبی به نام توست ۲

مرغ دلم، ز حلقه زلفت رها مباد
وارستگی مرا همه در چین دام توست ۳

خرسند خاطرم، شب هجران، که عنقریب،
دست نسیم صبح، به زلف چو شام توست ۴

تسنیم، جرعه ای ز لب روح پرورت
طوبی، حکایتی ز قد خوش خرام توست ۵

ما را نمی رسد هوس فیض بندگیت
کیوان کمینه چاکر و جوزا غلام توست ۶

گیتی همه به زیور حسنت منوّر است
خورشید کوکبی است که طالع ز بام توست ۷

ساقی ز من بگوی به آن ترک باده نوش،
افسر نمی‌خورد می، و مست مدام توست ۸