شماره ۵۲ - ما را طمع ز ساقی مجلس شراب توست

ما را طمع ز ساقی مجلس شراب توست
و از مطرب آرزوی سرود رباب توست ۱

جانم فتاده همچو سکندر ز تشنگی،
در ظلمتی که چشمه حیوانش آب توست ۲

معمور مسکنی است، که ویران پذیر نیست
آن خانه دلی که به طغیان خراب توست ۳

من، مرغ آشیان کمالم، ولی چه سود
بال و پرم شکسته سنگ عتاب توست ۴

مرغ شب است، چشم جهان بین آفتاب
آنجا که عکس پرتوی از آفتاب توست ۵

دلدار را ز افسر بی دل خبر دهید،
کان رند مست عاشق بی‌خورد و خواب توست ۶