هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از درد هجران و فراق معشوق مینالد و روزهای وصال را به یاد میآورد. او از اشکهایش میگوید که مانند شهاب از شرق به غرب میگذرند و تنها سنبلهای مشکین معشوق را میستاید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۹۶ - مرا ز دست تو دانی، چها بسر گذرد
مرا ز دست تو دانی، چها بسر گذرد
چها به من، ز تو ای شوخ سیمبر گذرد ۱
گذشت روز وصال تو و همی شادم
که شام هجر تواش، نیز بر اثر گذرد ۲
بجز دو سنبل مشکین فراز نخل قدت
که دیده مشک تر، از سرو کاشمر گذرد ۳
به شام هجر تو، بس شعله ها که زآه دلم
شهاب وار، ز خاور به باختر گذرد ۴
چها به من، ز تو ای شوخ سیمبر گذرد ۱
گذشت روز وصال تو و همی شادم
که شام هجر تواش، نیز بر اثر گذرد ۲
بجز دو سنبل مشکین فراز نخل قدت
که دیده مشک تر، از سرو کاشمر گذرد ۳
به شام هجر تو، بس شعله ها که زآه دلم
شهاب وار، ز خاور به باختر گذرد ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۱۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۵ - خوبان که در آیینه رخ خود نگرانند
گوهر بعدی:شماره ۹۷ - شبی به شوخیم، آن ترک سیمتن بکشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
