شماره ۱۰۷ - ای پناه هر فقیر و هر اسیر

ای پناه هر فقیر و هر اسیر
من ز پا افتاده‌ام دستم بگیر ۱

نه همین زنجیر ما زلف تو شد
هر خمش زندان جان صد اسیر ۲

از دو زلفت روزگارم چون شب است
وز دو لعلت ارغوانم چون زریر ۳

چون رخت ماهی ندیده تاکنون
چشم عالم بین مام چرخ پیر ۴

جستجوی دل ز زلفت می کنم
من نه تنها، بلکه هر برنا و پیر ۵

بود در زلف تو و گم شد دلم
بعد عمری جستمش از نوک تیر ۶

گر به خاکم بگذری بعد از هلاک
چون نیم در استخوان افتد نفیر ۷