هوش مصنوعی: این شعر بیانگر اندوه و پشیمانی شاعر از اعمال گذشته و دوری از معشوق یا خداوند است. او از نابودی مزرعه‌اش، تاریکی آیینه دل به دلیل آه و غبار، و گریختن از درگاه معشوق سخن می‌گوید. با وجود توبه‌های شکسته شده، هنوز به لطف الهی امیدوار است و از دوری دل نگران است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوعاتی مانند پشیمانی، گناه و توبه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۱۳ - در کشورم کشید سپه پادشاه باز

در کشورم کشید سپه پادشاه باز
در مزرعم نماند اثر از گیاه باز ۱

دور از نظر شدی تو و عمری بود که ما،
داریم دیده در طلبت فرش راه باز ۲

ای نفس شوم شرمی از این کرده های زشت
گیرم که کردگار ببخشد گناه باز ۳

هرچند صیقل‌ آوری افزون شود غبار
آیینه را که تیره کند دود آه باز ۴

من بنده گریخته از درگه توام
هم بر در تو آورم اکنون گناه باز ۵

از جهل اگرچه توبه شکستم هزار ره
نتوان طمع برید ز لطف اله باز ۶

از کوی دوست دل نگران گر نمی رود
اندر قفا کند ز چه افسر نگاه باز؟ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۲ - جان است اگر گرامی و عمر است اگر عزیز،
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴ - تا هست در تن من افسرده جان نفس،
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.