هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزلی، توصیف زیبایی‌های معشوق است. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه و استعاره‌های زیبا، به توصیف مو، چهره، لب و زلف معشوق می‌پردازد و عشق و شیفتگی خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه ممکن است برای گروه‌های سنی پایین مناسب نباشد.

شماره ۱۶۷ - دوش از درم درآمد، آن سرو سیمتن

دوش از درم درآمد، آن سرو سیمتن
شادان و خوی فشان و غزلخوان و خنده زن ۱

با رویی، ای بمیرم، تاراج دین و دل
با مویی، ای نباشم، یغمای جان و تن ۲

دلهای خستگانش، اندر شکنج زلف
جانهای بی دلانش، اندر چه ذقن ۳

بر چهره دلفریبش هی رشحه رشحه خوی
چون قطره قطره ژاله بر برگ نسترن ۴

زلفیش و مو بمو، همه زنجیر عاشقان
موئیش و تو بتو، همه زنار برهمن ۵

از لوح سیمگونش پیدا، غبار مشک
در حقه عقیقش، پنهان دُر عدن ۶

شمع رخش، به مشعل خورشید سخره خوان
لعل لبش، به معدن یاقوت طعنه زن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۶ - ای صبا از ره یاری سوی یارم گذری کن
گوهر بعدی:شماره ۱۶۸ - تا چند جفا باما‌، یک ره ز وفا دم زن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.