هوش مصنوعی:
عکاس هنگام گرفتن عکس از معشوق، انگشت خود را به دندان میگزد و از شگفتی این لحظه سخن میگوید. او از پنهان بودن جان به دلیل لطافت آن و از کسی که مانند او عکسی از جان گرفته است، تعجب میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۸ - عکاس، چو عکس روی جانان بگرفت
عکاس، چو عکس روی جانان بگرفت
انگشت عجب همی به دندان بگرفت ۱
می گفت که جان ز فرط لطف است نهان
آن کیست که عکس چون من از جان بگرفت ۲
انگشت عجب همی به دندان بگرفت ۱
می گفت که جان ز فرط لطف است نهان
آن کیست که عکس چون من از جان بگرفت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷ - عکاس، تو در هنروری طاق استی
گوهر بعدی:شماره ۲۹ - عکاس دو کرد عکس رخسار تو را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
