شماره ۱ - درملک تو راستی نیامد از ما شماره ۲ - آنان که رباط و قلعه بنیاد کنند شماره ۳ - ای آنکه دم از مقام رندان بزنی شماره ۴ - ای آنکه به حسن غرّه بر خویشتنی شماره ۵ - کس چون من، اسیر محنت و سوز مباد شماره ۶ - ز آن لحظه که با رخش نظر باختمی شماره ۷ - گویند که عشق را بکن درمانی شماره ۸ - ز آن جوهر گل شمیم رخ بیجاده شماره ۹ - بادام دو چشم نیم مستت از من شماره ۱۰ - ای بنده اگر افسر شاهی طلبی شماره ۱۱ - کس در سر کار عشق دلگیر نشد شماره ۱۲ - مجموعه دلبری است روی چو مهت شماره ۱۳ - جمشیدوشان گدای درگاه تو اند شماره ۱۴ - سرو آمده یا به گل ز رفتار خوشت شماره ۱۵ - سرمایه خوبی است چهر خوش تو شماره ۱۶ - تا نرگس تو عقیق سان گشته برنگ شماره ۱۷ - هر بنده که بر در تو دربانی کرد شماره ۱۸ - یک عمر به گرد کوی تو گردیدم شماره ۱۹ - تا هست جهان تو را جهانبانی باد شماره ۲۰ - [پدیده عکس، در برابر هنر نقاشی، با تحسین همگان همراه بوده است.افسر، از نخستین رو شماره ۲۱ - هرچند که در جهان هنر بی ثمر است شماره ۲۲ - استاد هنروران عالم، مانی شماره ۲۳ - عکاس چو عکس قامت و چهر تو بست شماره ۲۴ - عکاس زهی یگانه استاد هنر شماره ۲۵ - عکاس چو دید نقش دیدار تو را شماره ۲۶ - عکاس چو دید روی زیبای تو را شماره ۲۷ - عکاس، تو در هنروری طاق استی شماره ۲۸ - عکاس، چو عکس روی جانان بگرفت شماره ۲۹ - عکاس دو کرد عکس رخسار تو را شماره ۳۰ - عکاس چو عکس روی دلبند تو دید