هوش مصنوعی:
این شعر از دلشکستگی، اضطراب و تسلیم در برابر سرنوشت سخن میگوید. شاعر خود را مانند پروانهای میبیند که به دور شمع میگردد و در نهایت میسوزد. او از پیوندهای زندگی خود ناامید شده و احساس میکند که مانند کتابی ناتمام (ابتر) است. در نهایت، او تسلیم حکم سرنوشت میشود و صحاف (جلدکننده کتاب) را به عنوان نمادی از سکوت و رنج توصیف میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، مفاهیمی مانند دلشکستگی، تسلیم و ناامیدی ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
بخش ۱۹ - صفت صحّاف
صحاف که دل ز جورش آبست
گویای خموش چون کتابست ۱
سر بر خط حکم او نهادم
روزی که به قیدِ او فتادم ۲
چون سطر کتاب از پی کام
گردید رگم زبان در اندام ۳
هر پیوندی برای من بند
شد تا چو قلمم به دامم افکند ۴
بر وی دل پاره پاره شد جمع
پروانه مثال بر سر شمع ۵
شد جمع دل خراب مضطر
شیرازه شد این کتاب ابتر ۶
گویای خموش چون کتابست ۱
سر بر خط حکم او نهادم
روزی که به قیدِ او فتادم ۲
چون سطر کتاب از پی کام
گردید رگم زبان در اندام ۳
هر پیوندی برای من بند
شد تا چو قلمم به دامم افکند ۴
بر وی دل پاره پاره شد جمع
پروانه مثال بر سر شمع ۵
شد جمع دل خراب مضطر
شیرازه شد این کتاب ابتر ۶
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۶
۲۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۱۸ - صفت شمّاعی
گوهر بعدی:بخش ۲۰ - صفت حدّاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.