هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از احساسات عمیق خود درباره عشق و رنج ناشی از جدایی سخن میگوید. او در رویایی صبحگاهی، خیال معشوق را میبیند و از او میپرسد که چرا مجروح شده است. شاعر پاسخ میدهد که همین وصال معشوق، باعث فتوح (پیروزی) و در عین حال رنج او شده است.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
رباعی ۱۰۴ - اندر همه عمر من بسی وقت صبوح
اندر همه عمر من بسی وقت صبوح
آمد بر من خیال آن راحت روح ۱
پرسید ز من که چون شدی تو مجروح
گفتم ز وصال تو همین بود فتوح ۲
آمد بر من خیال آن راحت روح ۱
پرسید ز من که چون شدی تو مجروح
گفتم ز وصال تو همین بود فتوح ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۳ - هستی تو سزای این و صد چندین رنج
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۵ - هر جاه ترا بلندی جوزا باد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
