شماره ۱۴ - ای طره‌های خوبان، از نافهٔ تو بویی

ای طره‌های خوبان، از نافهٔ تو بویی
هجده‌هزار عالم، در عرصهٔ تو گویی ۱

چون شمع، جمله رویی در بزمگاه دل‌ها
وانگه زتو ندیده، پروانه هیچ رویی ۲

ای دست غیرت تو، در چارسوی عشقت
سرهای گردنان را، آویخته به مویی ۳

من جز ترا نبینم هرسو که چشم دارم
وانگه ترا ندیده، چشمی به هیچ سویی ۴

نقش هزار لیلی، وز گلبن تو رنگی
عقل هزار مجنون، وز جرعه ی تو بویی ۵

در موضعی که باشد آنجا هویت تو
ناید زهر دهانی، بانگی برون زهویی ۶

قمری چه مرغ شد کاو، در باغ تو بنالد
برتو، به بانگ زاغی، صد نعرهٔ چنویی ۷