هوش مصنوعی:
این متن دربارهٔ عشق و فداکاری در راه آن است. شاعر توصیه میکند که در راه عاشقی باید چنان فداکار بود که حتی دریا خشک شود و دوزخ سرد گردد. همچنین، تأکید میکند که نباید چهرهٔ خود را با گریه و اشک آلوده کرد.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
رباعی ۱۳۳ - چون چهرهٔ تو ز گریه باشد پر درد
چون چهرهٔ تو ز گریه باشد پر درد
زنهار به هیچ آبی آلوده مگرد ۱
اندر ره عاشقی چنان باید مرد
کز دریا خشک آید از دوزخ سرد ۲
زنهار به هیچ آبی آلوده مگرد ۱
اندر ره عاشقی چنان باید مرد
کز دریا خشک آید از دوزخ سرد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۳۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۲ - روزی که سر از پرده برون خواهی کرد
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۴ - گفتا که به گرد کوی ما خیره مگرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
