هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف معشوقه‌ی خود می‌پردازد و زیبایی‌های او را با ماه و سرو مقایسه می‌کند. سپس از درد دوری و جدایی می‌نالد و بیان می‌کند که با وجود دانستن چاره‌ی دردها توسط طبیبان، درد دل او بی‌درمان است. شاعر آرزوی وصال معشوقه و دوری رقیبان را دارد و از حسرت همیشگی خود می‌گوید. در پایان، از جفای یار و رقیبان شکایت می‌کند.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عاشقانه‌ای است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامناسب باشد. همچنین، بیان درد و رنج عاطفی و حسرت‌های ناشی از عشق ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

شماره ۳ - رخت ای ماهرخ، ماهست، ماه دلفریب اما

رخت ای ماهرخ، ماهست، ماه دلفریب اما
قدت ای سرو قد، سرو است، سرو جامه زیب اما ۱

به درد دوری و داغ جدائی چند گه خواهم
شکیب و صبر گیرم پیش، کو صبر و شکیب اما ۲

طبیبان چاره ی هر درد می دانند، می دانم
من بیچاره را دردیست در دل، از طبیب اما ۳

بود تا چند وصل او برای غیر و من یارب
وصال خویش و هجر غیر خواهم عنقریب اما ۴

همیشه حسرت وصلم به دل بود و نبود آخر
بجز حسرت، نصیب این دل حسرت نصیب اما ۵

تو بی من گر خوشی ای رشک سرو و گل خوشت باشد
بود خوش سرو و گل با قمری و با عندلیب اما ۶

رفیق از جور یارم نیست افغان نالم و گریم
شب و روز از جفای غیر و بیداد رقیب اما ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲ - به سر دارم هوای سجده خاک آستانی را
گوهر بعدی:شماره ۴ - اگر بودی اثر فریاد ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.