هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای غنی مانند آفتاب، ماه، کوه عشق و دشت شوق، به توصیف معشوق و احساسات خود میپردازد. او معشوق را با عناصر طبیعی مانند آفتاب و ماه مقایسه میکند و زیباییهای او را برمیشمرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی برای درک کامل دارند.
شماره ۲۱ - بود اگر با قد موزون آفتاب
بود اگر با قد موزون آفتاب
چون تو بود ای تو به رخ چون آفتاب ۱
ز آفتابی ماه من افزون بحسن
آنقدر کز ماه افزون آفتاب ۲
کوه عشقت راست فرهاد آسمان
دشت شوقت راست مجنون آفتاب ۳
در چمن سروی و در گلزار، گل
بر فلک ماهی، به گردون آفتاب ۴
چون تو بود ای ماه از تو روی زرد
چون تو بود ای از تو دل خون آفتاب ۵
داشت گر این طره ی شبرنگ، ماه
داشت گر این لعل میگون آفتاب ۶
روی چون ماه تو در چشم رفیق
می نماید چون به جیحون آفتاب ۷
چون تو بود ای تو به رخ چون آفتاب ۱
ز آفتابی ماه من افزون بحسن
آنقدر کز ماه افزون آفتاب ۲
کوه عشقت راست فرهاد آسمان
دشت شوقت راست مجنون آفتاب ۳
در چمن سروی و در گلزار، گل
بر فلک ماهی، به گردون آفتاب ۴
چون تو بود ای ماه از تو روی زرد
چون تو بود ای از تو دل خون آفتاب ۵
داشت گر این طره ی شبرنگ، ماه
داشت گر این لعل میگون آفتاب ۶
روی چون ماه تو در چشم رفیق
می نماید چون به جیحون آفتاب ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰ - ای به زیبائی رخت چون آفتاب
گوهر بعدی:شماره ۲۲ - گر نیست به یاران ز وفا یار، مصاحب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.