هوش مصنوعی: شاعر در این متن به توصیف طبیعت و لحظات لذت‌بخش زندگی مانند نوشیدن شراب و شنیدن نغمه‌های موسیقی می‌پردازد. او از زیبایی‌های چمن، سحاب، گل و سرو سخن می‌گوید و غم‌های خود را با شراب و موسیقی تسکین می‌دهد. همچنین، شاعر به تأثیر طبیعت و زیبایی‌های آن بر روح و روان انسان اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب و مفاهیم مرتبط با آن، این متن را برای گروه سنی بالاتر مناسب می‌سازد.

شماره ۲۴ - در موسمی که خیمه زند در چمن سحاب

در موسمی که خیمه زند در چمن سحاب
طرف چمن خوش است می و نغمه ی رباب ۱

نگذشت و نگذرد دمی و لحظه ای مرا
شیب و شباب جز به غم شاهد و شراب ۲

می خور به بانگ چنگ لب جو که غم برد
از دل صدای نغمه ی چنگ و صدای آب ۳

در خرقه کن قرابه نهان کز ستم سپهر
از سنگ ژاله می شکند خیمه ی حباب ۴

آتش زند به خرمن بلبل ز تاب رشک
باد صبا چو افکند از روی گل نقاب ۵

در باغ و بوستان به تماشای سرو و گل
نگشود غنچه ی دل تنگم به هیچ باب ۶

آخر رفیق از اثر مهر گلرخی
واشد دلم چه غنچه ز تأثیر آفتاب ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۳ - آن را که نیست آگهی اصلا ز سر غیب
گوهر بعدی:شماره ۲۵ - طغیان چو کرد عشق به دل فکر خانه نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.