شماره ۶۸ - دریغ یار عزیزم که از وفا عاری است

دریغ یار عزیزم که از وفا عاری است
تمام دلبری و ناتمام دلداری است ۱

مکن به زاری ما گوش و داد جور بده
که حسن ما و تو در زاری و دلازاریست ۲

رقیب با سگ او یار شد فغان که مرا
گذار از آن سر کو بعد از این بدشواریست ۳

به عشق کوش که کارآزمودگان گویند
که کار دهر بجز عشق جمله بیگاریست ۴

وصال او که شهان راست آرزو در خواب
زهی طمع که گدا را هوس به بیداریست ۵

ز دوش بار علایق بنه که سالک را
بهین تهیه سیر و سفر سبکباریست ۶

رفیق شکوه ز بیماریم پر است اما
نه آنقدر که شکایت ز بی پرستاریست ۷