هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به توصیف معشوق و احساسات خود نسبت به او میپردازد. او زیبایی معشوق را با عناصری مانند پریچهره، لاله رخ، و زلف مشوش مقایسه میکند و از عشق و اشتیاق خود سخن میگوید. همچنین، شاعر از رنجهای عشق مانند اشک، آه، و جفای معشوق نیز یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'تیغ جفایت' و 'سنگ ستم' ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۷۰ - کی به حسن آن که پریچهره و مهوش باشد
کی به حسن آن که پریچهره و مهوش باشد
چو تو دلخواه بود یا چو تو دلکش باشد ۱
توئی آن تازه خط امروز که از رشک به خون
چهره ی لاله رخان از تو منقش باشد ۲
کارم از کاکل تو تا بکی آشفته شود
حالم از زلف تو تا چند مشوش باشد ۳
تا کی از اشکم و تا چند ز آهم شب و روز
دیده پر آب بود، سینه پر آتش باشد ۴
سر ز سنگ ستم و تیغ جفایت نکشم
کانچه از دست تو آید به سرم خوش باشد ۵
نرسد گر به عنان فرست دست رفیق
سرش این بس که ترا بر سم ابرش باشد ۶
چو تو دلخواه بود یا چو تو دلکش باشد ۱
توئی آن تازه خط امروز که از رشک به خون
چهره ی لاله رخان از تو منقش باشد ۲
کارم از کاکل تو تا بکی آشفته شود
حالم از زلف تو تا چند مشوش باشد ۳
تا کی از اشکم و تا چند ز آهم شب و روز
دیده پر آب بود، سینه پر آتش باشد ۴
سر ز سنگ ستم و تیغ جفایت نکشم
کانچه از دست تو آید به سرم خوش باشد ۵
نرسد گر به عنان فرست دست رفیق
سرش این بس که ترا بر سم ابرش باشد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۱۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۹ - چنان گشته کامم ز ایام تلخ
گوهر بعدی:شماره ۷۱ - چه باشد گر ترا ویرانه ی من خانه ای باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.