شماره ۷۷ - چه می در جام من پیر مغان کرد

چه می در جام من پیر مغان کرد
که در پیرانه سر بازم جوان کرد ۱

نه دربانم جدا زان آستان کرد
جدا زان آستانم آسمان کرد ۲

گمان بد به من آن بی وفا برد
مرا آن بی وفا چون خود گمان کرد ۳

دمی کان رشک سرو و غیرت گل
به عزم سیر جا در گلستان کرد ۴

چو بلبل گل از آن رخ ناله برداشت
چو قمری سرو از آن قامت فغان کرد ۵

هزاران روز شب کردی به اغیار
شبی هم روز با ما می توان کرد ۶

مزن بر ما به رندی طعنه ای شیخ
ترا هر کس چنین، ما را چنان کرد ۷

رفیق این دولت من بس، که بختم
گدای درگه پیر مغان کرد ۸