شماره ۱۰۱ - آن جفا پیشه که منعش ز جفا نتوان کرد

آن جفا پیشه که منعش ز جفا نتوان کرد
چه توان کرد که منع دل ما نتوان کرد ۱

آن که در خیل نکویان نتوان یافت چو او
به جفائی که کند ترک وفا نتوان کرد ۲

نتوان کرد جدائی ز تو اما چه علاج
که رقیبان ترا از تو جدا نتوان کرد ۳

قیمت خون شهیدی چه بود غیر از هیچ
که ز بی قیمتیش هیچ بها نتوان کرد ۴

خود که گفتت که چنان قطع نظر کن از ما
که به عمری نگهی جانب ما نتوان کرد ۵

به جفا از تو محال است که بردارم دل
جان من ورنه ازین بیش جفا نتوان کرد ۶

جان فدای تو اگر کرد عجب نیست رفیق
جان چه باشد که به راه تو فدا نتوان کرد ۷