هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر به توصیف عشق و درد ناشی از آن میپردازد. او با استفاده از تصاویر زیبا مانند لعل لب، شیره جان، گل رخسار و اشک گلگون، احساسات عمیق خود را بیان میکند. شعر به رازداری و آشکار شدن عشق نیز اشاره دارد.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۱۲۰ - گفتم آن لعل لب از شیره جان ساختهاند
گفتم آن لعل لب از شیره جان ساختهاند
گفت نه جان تو شیرینتر از آن ساختهاند ۱
هست هر عضو تو از عضو دگر شیرینتر
مگر اعضای تو از شیرهٔ جان ساختهاند ۲
نالد از درد به تن هر رگ من پنداری
بند بندم چو نی از بهر فغان ساختهاند ۳
به هوای گل رخسار تو چون ابر مراد
از سر هر مژه خونابه روان ساختهاند ۴
راز عشقی که نهان داشتم از خلق رفیق
اشک گلگون و رخ زرد عیان ساختهاند ۵
گفت نه جان تو شیرینتر از آن ساختهاند ۱
هست هر عضو تو از عضو دگر شیرینتر
مگر اعضای تو از شیرهٔ جان ساختهاند ۲
نالد از درد به تن هر رگ من پنداری
بند بندم چو نی از بهر فغان ساختهاند ۳
به هوای گل رخسار تو چون ابر مراد
از سر هر مژه خونابه روان ساختهاند ۴
راز عشقی که نهان داشتم از خلق رفیق
اشک گلگون و رخ زرد عیان ساختهاند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - کو عاشق آزاری چو او تا عاشق زارش کند
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - این ماه که جا به بام دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.