شماره ۱۲۵ - گر چنین دلبر من آفت جان خواهد شد

گر چنین دلبر من آفت جان خواهد شد
بس جهاندیده که رسوای جهان خواهد شد ۱

ور چنین خون شودم دل دل خونگشته ی من
همره اشک به کوی تو روان خواهد شد ۲

زان پری پیکر اگر کاهد از اینگونه تنم
چون پری پیکرم از دیده نهان خواهد شد ۳

می کنم از تو نهان عشق خود و می دانم
کآخر این راز نهان بر تو عیان خواهد شد ۴

شد کنون سینه سپر تیغ ترا از پس مرگ
استخوانم به خدنگ تو نشان خواهد شد ۵

شاد و غمگین مشو از راحت و محنت که اگر
می شود گاه چنین گاه چنان خواهد شد ۶

توبه کردم چو شدم پیر و ندانستم حیف
که اگر باده خورد پیر، جوان خواهد شد ۷

آنکه دارد سر سلطانی عالم چو رفیق
از گدایان در پیر مغان خواهد شد ۸