هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از غمهای عشق، زیبایی معشوق و ارزش والای او سخن میگوید. معشوق در این شعر با صفات فرشتهگونه و حوریصفت توصیف شده و عشق به او به عنوان تنها راه نجات و آرامش قلب بیان شده است. شاعر همچنین از رهایی از تعلقات دنیوی و رسیدن به معنویت از طریق عشق حقیقی سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات بهکاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی برای درک کامل دارند.
شماره ۱۴۸ - غمین عشق غم روزگار کم دارد
غمین عشق غم روزگار کم دارد
خود این غم آنکه ندارد هزار غم دارد ۱
حریم دیر کنون فخر بر حرم دارد
که نازنین صنمی چون تو محترم دارد ۲
کسی که چون تو حبیب مسیح دم دارد
طبیب اگر نکند چاره اش چه غم دارد ۳
نشان آنکه رهش زد پریوشی اینست
که خنده گه بگه و گریه دم به دم دارد ۴
جمال حور و کمال فرشته طرز پری
نگار من همه دارد، دگر چه کم دارد ۵
کسی که با سگ کوی پریرخی شده رام
فراغت از پری و گلشن ارم دارد ۶
درون سینه بتی دارم و نپندارم
که هیچ بتکده دیگر چنین صنم دارد ۷
چگونه جان نسپارد ز رشک او عاشق
که زر ندارد و اغیار محتشم دارد ۸
به قطع بادیه حاجت ندارد آن سالک
که از گذرگه دل راه بر حرم دارد ۹
مگو که یار تو کم دارد آن و حسن رفیق
که دارد آن و ز آن نیز بیش هم دارد ۱۰
خود این غم آنکه ندارد هزار غم دارد ۱
حریم دیر کنون فخر بر حرم دارد
که نازنین صنمی چون تو محترم دارد ۲
کسی که چون تو حبیب مسیح دم دارد
طبیب اگر نکند چاره اش چه غم دارد ۳
نشان آنکه رهش زد پریوشی اینست
که خنده گه بگه و گریه دم به دم دارد ۴
جمال حور و کمال فرشته طرز پری
نگار من همه دارد، دگر چه کم دارد ۵
کسی که با سگ کوی پریرخی شده رام
فراغت از پری و گلشن ارم دارد ۶
درون سینه بتی دارم و نپندارم
که هیچ بتکده دیگر چنین صنم دارد ۷
چگونه جان نسپارد ز رشک او عاشق
که زر ندارد و اغیار محتشم دارد ۸
به قطع بادیه حاجت ندارد آن سالک
که از گذرگه دل راه بر حرم دارد ۹
مگو که یار تو کم دارد آن و حسن رفیق
که دارد آن و ز آن نیز بیش هم دارد ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۱۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۷ - در نیکوئی آفت جهان شد
گوهر بعدی:شماره ۱۴۹ - جلوه که آن تازه جوان می کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.