هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و طبیعت‌گرا، با استفاده از تصاویر زیبایی مانند سبزه، ماه، سرو و گل، به توصیف معشوق و احساسات شاعر می‌پردازد. شاعر از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر روح و روان خود سخن می‌گوید و از بی‌توجهی معشوق شکایت دارد.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده، درک آن را برای سنین پایین‌تر دشوار می‌سازد.

شماره ۱۶۴ - شد سبزه ی خط از لب آن ماه لقاسبز

شد سبزه ی خط از لب آن ماه لقاسبز
چون سبزه که گردد ز لب آب بقا سبز ۱

گفتم ز خط سبز شود خوبیش افزون
خط گرد لبش سر زد و شد گفته ی ما سبز ۲

سر تا قدم ای سرو بکام دل مایی
بهر دل ما کرده همانات خداسبز ۳

رشک گل و سروی به رخ و قد چه خرامی
چون گل بسر سرو کله سرخ و قبا سبز ۴

یک روز به من سایه نیفکند به عمری
آن سرو که کردم همه عمرش به دعا سبز ۵

خوش آب و هوا شهر و دیاریست چه بودی
گر تخم وفا گشتی از این آب و هوا سبز ۶

شد مهر رفیق از خط او بیش که او را
شد گرد گل از سبزه ی خط، مهر گیا سبز ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۳ - به سینه خون شد و دلدار غافلست هنوز
گوهر بعدی:شماره ۱۶۵ - گر دهد بلبل ز شوق روی گل جان در قفس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.