هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از نقاشی که بر روی نقش تو (احتمالاً معشوق) پرگار میاندازد و از او میخواهد که سجدهکنندگان را به سوی خود جذب کند، سخن میگوید. پس از اتمام نقش، شاعر به خواندن آیهای از قرآن («وان یکاد») و سوزاندن سپند (نوعی عود) اشاره میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم عمیق نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه ادبی دارد.
رباعی ۱۵۳ - نقاش که بر نقش تو پرگار افگند
نقاش که بر نقش تو پرگار افگند
فرمود که تا سجده برندت یک چند ۱
چون نقش تمام گشت ای سرو بلند
میخواند «وان یکاد» و میسوخت سپند ۲
فرمود که تا سجده برندت یک چند ۱
چون نقش تمام گشت ای سرو بلند
میخواند «وان یکاد» و میسوخت سپند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵۲ - نارفته به کوی صدق در گامی چند
گوهر بعدی:رباعی ۱۵۴ - مرغان که خروش بینهایت کردند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
