شماره ۲۱۴ - هر جا به خاک پا نهم از گریه تر کنم

هر جا به خاک پا نهم از گریه تر کنم
زان چشم تر چه خاک ندانم به سر کنم ۱

جان خواستی ز من اگرت دل به این خوشست
سهل است گر تو سود کنی من ضرر کنم ۲

گیرم ترا به ناله گرفتم [به؟] سوی خویش
کی می گذارد اشک که رویت نظر کنم ۳

روز وصال کوته و شرح فراق را
روز جزا کمست اگر مختصر کنم ۴

از بس فغان و ناله کشم شب، ز خانه روز
از شرم خلق سر نتوانم بدر کنم ۵

شیرین کنم زشهد سخن کام روزگار
روزی اگر دهان ز لبت پرشکر کنم ۶

گشت از وفا به رهگذر او رفیق خاک
وان بی وفا نگفت به خاکش گذر کنم ۷