هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق و دلدادگی سخن می‌گوید، با اشاراتی به زیبایی معشوق و رنج‌های عاشق. همچنین، مفاهیمی مانند جفا و وفا، و ارتباط بین عاشق و معشوق را بررسی می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به رنج و جفا نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.

شماره ۲۲۰ - از کوی تو غیر رفت و ما هم

از کوی تو غیر رفت و ما هم
بیگانه نماند و آشنا هم ۱

دلخسته ی عشق را نشانیست
کز درد بنالد از دوا هم ۲

روی تو نظاره گاه خلق است
سوی تو نظاره ی خدا هم ۳

سروی چو قد تو بر زمین نیست
ماهی چو رخ تو بر سما هم ۴

آنی تو که خون و مال عشاق
در عهد تو شد هدر، هبا هم ۵

خوبست ز تو گرم ستم نیز
نیکست ز تو وفا، جفا هم ۶

تنها نه به عشق شهره ماییم
شهری به تو شهره اند و ما هم ۷

بینید و کنید منع ما را
چون ما نشوید اگر شما هم ۸

پا نه به سر رفیق کو را
از سر نبود خبر ز پا هم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۱۹ - به جانم از غم جانان چه سازم
گوهر بعدی:شماره ۲۲۱ - بود صیاد خوشدل تا من ناشاد می‌نالم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.