هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر احساسات عمیق شاعر از غم، ناامیدی، درد عشق و فراق است. شاعر از بیوفایی یار، طالع ناسازگار و غربت مینالد، اما در عین حال امید به دیدار یار دارد. گریه و مرگ به عنوان راهی برای رهایی از این دردها توصیف شدهاست.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عمیق عاشقانه، ناامیدی و مرگ است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، احساسات شدید و پیچیدهای در شعر وجود دارد که مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۲۲۹ - شود چون شب بروزو روزگار خویشتن گریم
شود چون شب بروزو روزگار خویشتن گریم
چو آید روز بر شبهای تار خویشتن گریم ۱
گهی از بی وفاییهای یار خویشتن نالم
گهی بر طالع ناسازگار خویشتن گریم ۲
دلم دارد بسی امید و من در کنج نومیدی
به امید دل امیدوار خویشتن گریم ۳
مرا در گریه کردن اختیاری نیست ای همدم
مکن منعم که من بی اختیار خویشتن گریم ۴
به غربت نیست چون از گریه ام آگاه یار من
به درد یار زین پس در دیار خویشتن گریم ۵
بطرف باغ هر گه دیده بر سرو و گل اندازم
به یاد سرو قد گلعذار خویشتن گریم ۶
چو آید روز بر شبهای تار خویشتن گریم ۱
گهی از بی وفاییهای یار خویشتن نالم
گهی بر طالع ناسازگار خویشتن گریم ۲
دلم دارد بسی امید و من در کنج نومیدی
به امید دل امیدوار خویشتن گریم ۳
مرا در گریه کردن اختیاری نیست ای همدم
مکن منعم که من بی اختیار خویشتن گریم ۴
به غربت نیست چون از گریه ام آگاه یار من
به درد یار زین پس در دیار خویشتن گریم ۵
بطرف باغ هر گه دیده بر سرو و گل اندازم
به یاد سرو قد گلعذار خویشتن گریم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۱۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۸ - به عالم حاصلی جز غم ندارم
گوهر بعدی:شماره ۲۳۰ - مگذار که از حسرت دیدار بمیرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
