شماره ۲۶۶ - آن می که هست آّب خضر شرمسار از آن

آن می که هست آّب خضر شرمسار از آن
ساقی بیا و یک دوسه ساغر بیار از آن ۱

این نیم جان که هست مرا سود با منست
گیری بهای نیم نگه گر هزار از آن ۲

گفتی کنم بزخم دگر کار تو تمام
زحمت مکش دگر که گذشته است کار از آن ۳

بر مهر و ماه گر گذری با چنین جمال
گیری شکیب ازین و ربایی قرار از آن ۴

سوی نگارخانه ی چین رو که بسترند
تمثالهای مانی صورت نگار از آن ۵

آنی که حال صد چو منی گر دهی بباد
بر دامن دلت ننشیند غبار از آن ۶

جنس گرانبهاست محبت ولی رفیق
از ما نمی خرند به مفت این دیار از آن ۷