شماره ۲۷۰ - دو دلستان که بلای دلند و جان هر دو

دو دلستان که بلای دلند و جان هر دو
به جان و دل شده ام مبتلای آن هر دو ۱

دو آفتاب ز یک برج کرده اند طلوع
دو ماه گشته عیان از یک آسمان هر دو ۲

دو گلعذار که در خوبیند هر دو مثل
دو لاله رخ که به حسنند داستان هر دو ۳

نموده اند به من هر دو رخ ز هم پنهان
ربوده اند دل از من ز هم نهان هر دو ۴

میان گشوده به پهلوی غیر هر دو ز مهر
ز کینه بسته پی قتل من میان هر دو ۵

ز دست هر دو مرا رفته هر دو دست از کار
ز چشم هر دو مرا چشم خونفشان هر دو ۶

رفیق دور از آن هر دو مانده در کاشان
رفیق نیک و بد ایشان در اصفهان هر دو ۷